خیلی وقته یادی از فیلم های مورد علاقه ام و بازیگراش نکرده بودم ! واسه تنوع دلم میخواد یادی از گذشته ی پُر از فیلمی کنم که انقدر دیالوگ هارو حفظ می کردم و در نقش فرو می رفتم که انگار جزئی از بازیها بودم . بله بودم و در خاطرات ...

یه کوچولوی دوستداشتنی . آدری ، خیلی خواستنی بود . خیلی شیرین بود . باورم نمی شد اون روزی که واسه اولین بار قیافه ی اصلی اش رو دیدم . قبل از اون سوء تغذیه ی شدیدی که براش در زندگی رُخ داد . براستی خدا خواست اون اتفاق بیفتد چون لاغر و معصوم شد و کاراکتر اصلی آش رو ساخت . مطمئنم اگه اینطوری نمی شد پاشم هرگز به بازی باز نمی شد ! بهر ترتیب باعث شد من دوسش داشته باشم  .با شیطنت هاش بخندم و ماندگار بمونه . دوست داشت همه رو بخندونه و واسه همیشه موفق شد . هیچکس جاشو نمی گیره ، هیچکس ! حتی کایرا نایت لی که در اقتباس قرن 21 فیلم "بانوی زیبای من" نقش آدری رو بازی می کند . اصلا تصورش هم نمی کردم اما تهیه کنندگان هالیوود هرکاری بخوان می کنند .

مگه میشه کاجول رو دوست نداشت ؟ جالبه هر بازیگری که خودِ واقعی اش باشه من قبول دارم . کاجول هم خودِ کودک درونـ شه ! همیشه با خنده هاش ، هیچی تصنّعی نیست مثل بیشتر بازیگرای جهان . روح شادابی داره و هر جا باشه به گواه حضار بهترین و خوش رو ترینه . البته اگه در کنارش بنشینی یه لحظه هم ساکن نمی مونی! چون کاجول به واکنش وامی دارتت =))

راستش قبل از نوشتن این پست خبری دریافت کردم مبنی بر بازی کاجول در کنار زوج افسانه ای اش در بالیوود . نمیدونم چجوری بگم از این رویداد خوشـ حالم . «طاهره» دوست نازنینم همیشه می گفت این دوتا سال 2009 شروع به بازی دوباره بعد 6 سال میکنند اما باور نمی کردم . حالا داره رنگی از حقیقت به خودش می گیره و از اونجایی که با چشم خودم تا چیزی رو نبینم باور نمی کنم، یکی از صحنه های فیلم "اسم من خان" رو دیدم که بیش از قبل شوکه شدم . خداروشکر روز خوبی رو پشت سر گذاشتم و بعد مدت ها میخوام شما دوستان رو هم در شادی ام شریک گردانم .

صحنه ای از همین فیلم .

یاد تموم دوستام و تموم لحظات دیدن فیلم ها بخیر ..

لی یونگ اِ هنوزم مهربون و خواستنیه .  از دو روز قبل سریال جواهری در قصر رو از آخر به اول دوره می کردم . همون حال و هوا بعد دو سال به فلبم برگشت . همون روزهایی که مردم و کل ملت منتظر جمعه ای بودند تا یانگوم و آشپزی اش و سرنوشت غم انگیز و عبرت انگیزش(!!) برای یک ساعتی دلشون رو خوش کند . البته این چیزها مقطعیه . مثل جومونگ و سریال یوسف و .. اما واسه من نه ! با آشپزی های عجق و جق(اگه درست باشه!) این یانگوم جان بود که من به آشپزی علاقمند شدم . یک بار تا صبح بیدار موندم تا نوع جدیدی از تخم مرغ آب پز رو یاد بگیرم . یه چیزی از خودم در آوردم که باید می خوردین ! او نروزهای اول ماه رمضان انقدر این غذا پُر کالری و مفید بود که تا دو ساعت بعد افطار هم گشنه ام نشد . حالا بگردید دنبالم تا رمز آشپزی ام رو به شما بگم اما من که نمی گم .

ولی بازی خیلی قویی داره . وقتی نقشو می رفت منم باهاش می رفتم . بهش تبریک میگم که در مخاطب اثرپذیری قوی داره .

نمی دونم با شنیدن اسم آیشواریا رای یاد چی می افتین ؟ خب سخته گفتنش ، نه ؟ یاد کدوم فیلمش می افتین ؟ اصلن یه فیلمی رو کامل ازش دیدین ؟  در صدا سیمای خودمون ؟ بعید می دونم . بهرحال میخوام اینو بگم که آیش تنها چهره خوبی داره . البته بسیار زیباست که من کمی دوسش دارم ! بازی زیبایی هم ارائه میده اما نه مثل کاجول همتای هندی و یانگوم همتای کره ای ش ! اما تنها فیلمی که تا بحال از آیش خیلی به دلم نشسته همون " دوداس" بود و بس .نه ! میشه ترانه ی سیلسیلا یه رو شنید و عاشقش نشد ؟ نه نمیشه دیگه ! خیلی زیباست . باید گفت آیشواریا زیبایی خاصی در ترانه ایجاد کرده .

آّجی مهناز صورتی خودم یه رقیب پیدا کردی ؟! یک بازیگر کم سن و سال در کره کشف کردند که عاشق رنگ صورتیه . آّجی من خیلی دوسش دارم تازگیا،چون خیلی چهره معصومی داره . خیلی ملوسه . با رنگ صورتی هم سِت شده و دیگه هیچی ! گو آرا که واقعن بچه س . 19 سال بیشتر نداره و درست نیتونه کلمات قلمبه سلمبه ی کره ای رو بگه ، اما چهره اش شدیدن فتوژنیکه .بهتره تعریف زیاد نکنم اما بعد لی یونگ اِ، فکر کنم آینده خوبی داشته باشه .

پست بازبازیگری شد ! واسه تنوع جالب بود .

خب دیگه ، تا پست بعد بهاری باشید .